เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 533 / 734

ประโยค - ปัญญามีตปลามาก อรรถถภาพพระวินัย ปิราว วัดนา - หน้าที่ 890 ท่านกล่าวว่า อุณฺมุนูปมาทน (ยังการขอให้เกิดตามขึ้น.) ๓ สิกขาบทมีกายสังกัดสิกขาบทเป็นคำ ท่านกล่าวตามรูปเดิมนั้นเอง. ๕ สิกขาบทนี้ พิธ

ในบทนี้กล่าวถึงพระวินัยและสิกขาบท ที่มีผลกระทบต่อการปฏิบัติในชุมชน โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่อาจนำไปสู่การแตกออกเป็นสองฝ่ายในกลุ่มผู้ปฏิบัติ เหตุการณ์เช่นนี้เป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงความแตกแยกที่อาจเกิดขึ้นในหม

ประโยค - ปัญญามหนาสติกา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 891 บทว่า วิสมุติสิโต ได้แก่ ผู้อภิษิกายกรรมเป็นต้น ซึ่งไม่เรียบร้อย. บทว่า คหนุวิสมุติสิโต ได้แก่ ผู้อภิษิกายคิว กล่าวคือลีลามิฉิมลิขิตแ

บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์ข้อความในพระวินัยที่เกี่ยวข้องกับผู้อภิษิกายกรรมและการตีความคำหลายคำในบริบทของความหมาย พยายามที่จะอธิบายเงื่อนไขต่างๆ ในการดำเนินชีวิตของภิกษุผู้มีปัญญา โดยเฉพาะในเรื่องของก

ประโยค - ปัญจสมันตปลากาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วันนา- หน้าที่ 892 [๒๙๖๖] [ฐ์ฐฐ] กุลินทวณฺณนา [ธรรมที่เกิดพร้อมกับกุลินทวณฺณนา] วินิจฉัยในกุลิน วิทยารับดังนี้ :- สองบทว่า อุณฺโม มฤคา ได้แก่ มฤคา ส เป

เนื้อหาของบทนี้เกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยธรรมที่เกิดพร้อมกับกุลินทวณฺณนา ซึ่งอธิบายลักษณะและประโยชน์ของธรรมที่เกี่ยวข้อง พร้อมทั้งการเชื่อมโยงกับปัจจัยต่าง ๆ ที่สืบทอดกันไป นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสั

ประโยค - ปัจจัยสมันตปลามากา อรรถถกพระวินัย ปริวาส วันนา - หน้าที่ 893 ที่อาศัยเป็นปัจจัย ด้วยธรรมเป็นปัจจัย ซึ่งใกล้ชิดกัน นั่นเอง แต่ทำให้ใกล้ชิดกว่า ตรัสถึงภาวะแห่งธรรมที่เกิดก่อนเป็นปัจจัย ด้วยว่า

ในเนื้อหานี้มีการนำเสนอเกี่ยวกับปัจจัยที่สำคัญในธรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับพระวินัย โดยอธิบายภาวะแห่งธรรมที่เกิดขึ้นและบทบาทของปัจจัยในการส่งเสริมการเกิดของธรรม วิธีการที่พระผู้พระภาคได้ตรัสถึงพุทธองค์และคว

ประโยค - ปัญญามนต์ปลาทากา อรรถถกพระวินี ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 895 ธรรมอื่นเมืองอย่างหนึ่ง ย่อมไม่ใส่สัตว์ปัจเจิย เพราะว่า ธรรม ๔๕ นั่นเท่านั้น ย่อมสำเร็จพร้อมกันกับการกรานูณ เพราะฉนั้น จึงเป็นสัตว์

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการศึกษาธรรมอื่นๆ และการเป็นปัจจัยของสัตว์ปัจเจิย โดยมีการอธิบายถึงประโยคที่มีเหตุและปัจจัยเป็นนิมาน ความสำคัญของธรรม ๔๕ และบทพูดจากพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับการใช้ประโยคอย่างถูกต้อง

ประโยค - ปัญญามีดปลามี กฎ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 896 วินิจฉัยในกฎมติทูปจฉา อภิธรรมพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 896 วินิจฉัยในกฎมติทูปจฉา อภิธรรมพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 896

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์และอธิบายกฎมติทูปจฉาในอรรถกถาพระวินัย โดยเฉพาะการวินิจฉัยในกรณีต่างๆ เช่น คำว่า กิริยา และการอธิษฐานเหตุจูง, เหตุผลการกระทำที่ไม่เสร็จในวันที่กำหนด นอกจากนี้ยังมีการอธิบ

ประโยค - ปิยบูรณ์สมิตปลาสากา อรดถพระวันติ ปวิตรา วันฉนา - หน้าที่ 897 คำใดจะพูดว่าในมนิรามเป็นต้น คำทั้งปวงนั้น ได้กล่าวไว้แล้วในวันฉนานแห่งกุฐินะกนกะ [๕๕] ว่าด้วยการรื้อหงกุฐิน สองบทว่า เอกุปปาท เ

บทความนี้นำเสนอการอธิบายเกี่ยวกับการรื้อแห่งกุฐินในอรรถกถาวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดและการดับอันเกิดจากการรื้อแห่งกุฐิน การวิเคราะห์นี้ทำให้เราเข้าใจลักษณะการเกิดขึ้นและความดับขอ

ประโยค - ปัญญา สมันตปลากาก อรรถถกพระวันนี ปริวาร วันแนนา- หน้าที่ 898 [๔๕๐] อุปาลีบุญ วัดนา ว่าด้วยของ ๕ แห่งภิกษุผู้ถิ่นถิ่น วินิจฉัยอุปาลีปัญหา พึงถามดังนี้ :- คำถามว่า กติกา นุ โภ ภมุต มีสัมพันธ์

ในบทความนี้ เราจะพูดถึงการวินิจฉัยและคำถามในบริบทของพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับกฎและหลักเกณฑ์ โดยเฉพาะการตั้งคำถามต่อพระผู้มีพระภาค และการตอบสนองต่อปัญหาที่เกี่ยวข้อง ซึ่งได้มีการอธิบายถึงกฎโบสถ์และกฎกรรมที

ประโยค - ปัญจมสนิทปลากาก อรรถกฺพระวินัย ปริวาร วัตถนา - หน้าที่ 899 สองบทว่า ปวราณมาณ มานชาติ ได้แก่ ไม่รู้จักปวราณ- กรรม ๔ อย่าง ต่างโดยชนิดมีกรรมเป็นวรรโดยธรรมเป็นต้น. สองบทว่า อาปุตานาปุตะ ฯ ชานาต

ข้อความนี้นำเสนอการเลือกลักษณะของกรรมและอภิญญาในพระวินัยปริวาร โดยอธิบายถึงความสำคัญของกรรมในความเป็นอยู่ของภิกษุ รวมถึงการวางกฎระเบียบภายในสงฆ์ในการปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังสื่อสารถึงคว

ประโยค - ปัญญามติปลาสากิรา อรรถถากระวัน ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 900 บทว่า ตรุต เจ มีความว่า ถ้าในกมรรเช่นนั้น ไม่ชอบ ใจแก่กาไชร์ พึงกระทำความเห็นแจ้งได้ ควบคุมความพร้อม เพรียงเห็นปานนั้นไว้ ความดีคดี

บทความนี้สงวนเนื้อหาเกี่ยวกับการควบคุมความเห็นแจ้งและความดีในกรรมต่าง ๆ รวมถึงองค์ ๕ ของกุศลที่กล่าวถึงการมีความรู้โดยการหลีกเลี่ยงโลภะ โทสะ และมานะ ผู้มีความรู้ควรแสดงประโยชน์ให้ผู้อื่นเห็น พร้อมทั้ง

ประโยค - ปัญญา สมันตปะกำ คณาระพระวินัย ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 901 บางคนขึ้นอ้างโดยนิ่งเป็นคำว่า "อาจารย์ของข้าพเจ้า เป็นผู้ทรงไตรปิฎกอย่างใหญ่ เป็นธรรมกิโกอย่างเยี่ยม." วินิจฉัยในกุฎิยบ พึงทราบดัง

ข้อความนี้กล่าวถึงการวินิจฉัยทางธรรมในพระวินัย โดยเน้นถึงความสำคัญของการรับรู้และเข้าใจธรรมจากพระไตรปิฎก รวมถึงตัวอย่างการให้โอกาสผู้อื่นในการศึกษาคือการนำธรรมออกจากทุกข์ โดยยกตัวอย่างคำว่า 'อาจารย์ขอ

ประโยค - ปัญญมิตปลา กาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วันเดน - หน้าที่ 902 [ว่าด้วยองค์ของอภิญญาผู้ไม่กล่าวพูดในสงฆ์] หลายบวกว่า อาปฏติยา ปโยค น ชานาติ ได้แก่ ไม่รู้ว่า "อาบัตินี้เป็นทายประโยค, อาบัตินี้เป็นว

บทความนี้พูดถึงความไม่รู้เกี่ยวกับอาบัติและอภิรฺณในพระวินัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีขององค์ของอภิญญาผู้ที่ไม่พูดในสงฆ์ พบว่าไม่รู้ความแตกต่างระหว่างอาบัตินี้เป็นทายประโยคหรือวิอัยประโยค และยังมีการพูดถ

ประโยค - ปัญญามนตาปลาทาก อรรถถภาพพระวัน รับวิว วันเท่า - หน้าที่ 904 สองบทว่า ปญฺญุตติ น ชานาติ ได้แก่ ไม่รู้จักบัญญัติทั้งหมด 3 อย่าง ด้วยอำนาจบัญญัติ อนุบัญญัติ และอนุเผนบัญญัติ สองบทว่า ปทปุณฺณกิ

เนื้อหาพูดถึงความรู้เกี่ยวกับบัญญัติทั้งสามประเภทและการไม่รู้จักการกระทำกรรมดีและกรรมบาปในชีวิต เช่น การไม่รู้จักการพูดที่เหมาะสมและไม่รู้จักสถานะของกรรมในชีวิตประจำวัน รวมถึงอธิบายถึงความสำคัญของการร

ประโยค - ปัญจมณฑลปลาสากา อรรถถาคพระวันอ ปริวาร วันถนา หน้าที่ 905 หลายทว่า อณดุยง วิปลมุ น ชานาติ มีความว่า อภิรณ์ ใด ระงับด้วยฤฏิตสมมะ ๕ อย่างนี้, ไม่รู้จักความระงับนั้นแหง อภิรณ์นั่นว่า "ความระงับน

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของการรู้จักความระงับในพระพุทธศาสนา โดยมีการยกตัวอย่างต่าง ๆ เกี่ยวกับความรู้ที่มีและไม่มี ทั้งในแง่ของฤฏิตและกัมปุโล ซึ่งช่วยให้เข้าใจถึงการแยกแยะว่าอะไรเป็นเหตุและมิใช่เ

ประโยค - ปัญญามนต์ปลาทากา อรรคถาพระวันนา ปริวาร วันนที 906 สองบทว่า จ จ ปฏูพารุกิโล โโต ได้แก่ เป็นผูไม่ ฉลาดในค่ำต้นและคำหลัง. คำที่เหลือในบทที่จบง นับว่าขึ้นทั้งนั้น เพราะเป็นคำที่ควร ทราบโดยปฏิบัต

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำความเห็นแจ้งในวินัยกรรมและการวินิจฉัยในฐานะวิมังวัด โดยเน้นถึงความสำคัญของการแสดงอาบัติและความแตกต่างระหว่างคำว่า อนาปฏิญญา และ อเสนานามินา โดยใช้ตัวอย่างจากพระธรรมในการทำความเข้า

ประโยค - ปัญญาอันสมดุล ปาลากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดนา - หน้าที่ 907 บทว่า มโนมานาเสน มีความว่า ทำความเห็นแจ้งด้วยเท็จ ไว้ในใจ กล่าวคือคิดไว้ ได้แก่ แสดงอาบัติด้วยจิตเท่านั้น หาได้ สิ้นวาจาไม่.

เนื้อหาเกี่ยวกับความหมายของคำและบทในพระวินัยในพระไตรปิฎก โดยเน้นการแสดงอาบัติและความเข้าใจในแง่มุมต่างๆ ของภิญญ์ในแต่ละลัทธิ นอกจากนี้ยังพูดถึงการกระทำที่ไม่ควรกระทำและคำแปลบางประโยคที่สำคัญเพื่อชี้ให

ประโยค - ปัญญามนต์ปลาถากา อรรถถภาพพระวินัย ปริราว วัณณา - หน้า ที่ 908 [ว่าสะถามปัญหา] สองความว่า มนุฏฏกะ โมมุฏฏกะ มีความว่า เพราะความ เป็นผู้ิง เพราะความเป็นผู้มงาย จึงไม่สามารถทั้งเพื่อจะตอบแก้ ทั

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์คำถามในพระวินัยซึ่งอธิบายถึงความไม่สามารถในการตอบของผู้ที่มีอาการมงาย พร้อมทั้งการเข้าใจความหมายของมุสาวาท และวิจัยในญาณวาทวัดที่มุ่งเน้นถึงธรรมะในมุสาวาทและเหตุผลที่เกี่ยวข้อ

ประโยค - ปฏิทินมนต์ปลาถาก อรฺถกถาพระวินัย ปิราว วัณณา - หน้าที่ 909 กำจัด ด้วยพรซิทธ noิดมีมุ a เป็นสังคามีสถามิ มุสาวาทที่ภิญ กล่าว (อภิวาทริมนุษย์ธรรมที่ไม่ม) โดยปรียายแก่บุคคลผูเข้าใจ ความ เป็นคำ

เนื้อหาว่าด้วยการศึกษาและทำความเข้าใจพระวินัยที่สำคัญสำหรับภิกษุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระวินัยธรในการกำหนดธรรมมะที่ควรปฏิบัติและอาบัติที่อาจเกิดขึ้นเมื่อไม่ถามหรือไม่ฟังคำสอนของพระวินัยธร เช่น การเหตุต

ประโยค - ปัญญาคมันตปลาสิกา อรรถกถาพระวินี ปริวาร วันเณา หน้าที่ 910 ภิญญาอญต้องอาบัติ เพราะนอนร่วมเรือน เพราะความเป็นผู้ลับได้. อันนี้ภิญญาอญต้องอาบัติ เพราะความเป็นผู้มีความสำคัญว่า ควรในของที่ไม่ค

เนื้อหาเกี่ยวกับการอาบัติของภิญญาอญในบริบทของความผิดทางพระวินัย โดยเน้นถึงประโยชน์ที่จะได้รับและการตกลงโทษตามบทบัญญัติ เรื่องนี้สำคัญต่อการศึกษาและการเข้าใจหลักธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระอภิธรรม ที

ประโยค - ปัญญามีตนปลาทากา อรรถถคพระวันนิ ปวีร วัดนา - หน้าที่ 911 ถามว่า "ภูกุผสมพึ่งทำกรรมแก่กุษณีผู้ประกอบด้วยองค์เท่าไร พระเจ้าขา?" บทว่า น สกุณฑูปโพ มีความว่า ไม่ควรถ่ามเรื่องราวต่างโดยเรื่องควร

บทความสำรวจแนวคิดเกี่ยวกับปัญญาที่มีอยู่ในธรรมวินัย โดยใช้คำสอนจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับองค์ประกอบของความรู้และปัญญาที่เป็นบรรลุญาณแตกฉาน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการใช้สติในกระบวนการพิจารณาจิต ทำใ